Op deze pagina stel ik mij voor en deel ik mijn ervaringen

Deel I

Het is maar een beginnetje.
En ja, je moet ergens beginnen met jezelf te introduceren op LinkedIn.
Dan maar eerst even voorstellen.
Ik gebruik mijn CV-intro zin, die zegt zo een beetje alles, maar ook net niet. Ik kan veel meer dan dat ik in een kort bericht kan zetten. Hier ga ik dan ook een stukje levensbeleving delen.

Ik ben een 60 plusser, een echte senior en bezit een grote hoeveelheid eigen “wijsheid”, een authentieke soort wijsheid wat ontstaan is uit autodidactisme wat mij gevormd heeft tot wie ik ben.

Deze eigen “wijsheid” zorgt ervoor dat ik in aktie kom. Ik kom dan ook alleen in aktie, als dat wat me geboden wordt me interesseert .

Mijn insteek is dan ook initiatief nemend. Ik heb een echte hands-on mentaliteit. Ik ben de autodidact die de overtuiging heeft dat alles te leren is, NO MATTER THE AGE!. Wat mij het meest interesseert en waar ik het meest trots op ben zijn mijn reportages en de daaraan gekoppelde ervaringen. Die ga ik dan ook delen met jullie.

Deel II

Het is maar een beginnetje II
Jullie weten nu hoe ik eruit zie en hoe Riet eruit ziet. Wij zijn nu inmiddels 30 jaar getrouwd. Het meeste wat ik met jullie ga delen hebben we samen meegemaakt dan wel samen gedeeld.
Vanaf nu kunnen we ervaren waar ik “mijn eigen wijsheid” vandaan heb en wat ik zoal meegemaakt heb in mijn ervaringsvolle leven.

Begonnen als popfotograaf, fotolaborant en educatief fotograaf.

Ik ben vanaf 1985 zelfstandig fotograaf geworden, mijn aller eerste echte opdracht was van Werkspoor Diesel op Sumatra. Wat wel conveniënt was omdat ik toch al vijf weken naar Indonesië zou gaan. Heb daar uiteindelijk nog vier weken een prachtige rondreis gemaakt door Java en Balie met trein en bus.
Riet heb ik in Tunesië, rond de jaarwisseling van 88/89, leren kennen.
Mijn ervaringen in Indonesië en Tunesië en nog wat highlights uit de popfotografie laat ik nog wel een keer de revue passeren. Dus blijf volgen. De story’s zullen kort zijn maar geven wel een indruk van wat ik allemaal heb gedaan.
Zowel in werk dan wel als ZZP-er dan wel als reportage fotograaf.

Deel III

Het is maar een beginnetje III
Ik was 28 toen ik Riet leerde kennen. Daarvoor is er wel al het een en ander gebeurt in mijn leven. Even chronologisch; HAVO gedaan op het Spaarne Scholen Gemeenschap te Haarlem. In die periode heb ik me nuttig gemaakt in de pop fotografie en gewerkt als Roadie voor een lokale band. Vele foto’s gemaakt van toenmalige popbands zoals Herman brood, gruppo sportivo, Jan Rot en zijn band en nog vele anderen.

Tussendoor heb ik gewerkt op Terschelling als barman in de Dammesaan in het dorp Midsland. Uiteindelijk werd ik net als elke andere leeftijdsgenoot opgeslokt door ons Koninklijk leger. En moest 14 maanden dienen, geen slechte tijd gehad en veel plezier en veel geleerd. Aangemeld bij de HTS Civiele Techniek te Haarlem en dat 2 jaar volgehouden, om legitieme reden de school verlaten. Tot eind 1988 stond mijn leven in het teken van de fotografie.

Om maar even een paar highlights te noemen; persbureau Nico v/d Stam, 2 maanden Mexico waarvan 1 maand Mexico stad, een project fotograferen voor kansarme jongeren, en toen kwam Indonesië langs met de opdracht van WerkSpoor Diesel, 5 weken Java en Balie doorkruist en natuurlijk Tunesië eind 88 begin 89, de jaarwisseling met Riet, Dit alles gelardeerd met de rode draad Tattoo.

Deel IV

Het is maar een beginnetje IV
Nico vd Stam was het eerste persbureau waar ik freelance opdrachten voor deed. Bijna alles in zwart wit en meestal voor schoolboeken en soms samen met de politieperskaart naar demonstraties of culturele evenementen. Ik merkte al snel dat de persfotografie (kranten) niet echt iets was voor mij. Ik zat liever op langere projecten en reportages. Sociale fotoreportages heb ik ook wel gedaan; gastarbeiders bij de NS, besnijdenis feest, dementerende in verpleeghuizen.

Tussen deze reportages door en het werk voor Nico, fotografeerde ik de tattooscene. Niet alleen de tattooscene maar ook Rock ‘n Roll, Street cruizers (Custom Cars muscle Cars, Hotrod). Voor een Duitse uitgever maakte ik fotoreportage en teksten over deze bijzondere auto’s. Ben huisfotograaf geweest voor het magazine Denkbeeld, ben bij Nico weggegaan, Nico was heel erg ziek.

Ik ben toen ook zelf voor de educatieve uitgevers gaan fotograferen, dat was heel erg leuk om te doen. Misschien ga ik nog wel eens dieper in op sommige opdrachten uit die tijd, voor nu……..

Deel V

Het is maar een beginnetje V
Dit is even de laatste voorlopig, ik ga even wat specifieker in op een aantal hoogtepunten in mijn leven.
Een daarvan is de Tattoo Scène. Tattoo, tatoeages is een beladen onderwerp, je houd ervan of je haat het je vindt het kunstzinnig of foeilelijk.
Tattoo loopt als een rode draad door mijn ervaringen en leven.
Ik hoor aan de positieve kant van de tattoo scene. Toen ik 18 werd had ik een weddenschap met een vriend van me ook dezelfde dag jarig. We zouden beiden een tattoo halen bij Peter in Amsterdam. Ik wel hij niet, kwam niet opdagen.
Als je het over besmetting hebt en virus dan is de liefde voor tattoo de sterkste. Via Persbureau N v/d Stam ben ik naar de 2e Amsterdam tattoo conventie geweest en daar legde ik de contacten om verder te komen in deze bijzondere wereld. Volgende trip naar Engeland de grootste conventie in Europa; Dunstable en tevens mijn eerste publicatie \”Living Canvas\” in de Bigtwin motor magazine. Het Virus groeide uit tot een ziekte en dat geduurd tot heden, dus 43 jaar als fotojournalist en promotor. Honderden artikelen geschreven en duizenden foto’s gemaakt en gepubliceerd in magazines van de USA tot Duitsland. Conventies bezoekt van Warder tot Parijs soms wel 20-25 conventies per jaar. Nu even stil vanwege Covid, maar alles komt goed en als het weer mag gaan we er weer voor.
Dus mocht iemand een mooi artikel willen hebben over tattoo contact me ik bijt niet: tattooplanetmagazine@gmail.com

Tot de volgende keer.

Abonneer of volg op LinkedIn en ervaar lees plezier, Interesse bel dan 0653751443